T.D.V. – D.B.Z.P.

Play-offs Brabant cup (halve finale) 19 mei 2018

Na de degelijke 14-7 winst van twee weken geleden op HDO stond het Brabantcup selectieteam van de DBZP weer eens in de halve finale. De laatste keer dat we halve finale speelde was twee jaar geleden waarin we nipt verloren van PDB uit Beek en Donk. Kijkend naar het play-off schema hadden we gegokt op een herhaling, ware het niet dat PDB in de kwartfinale met 14-4 een flink pak op de broek had gekregen van TDV uit Tilburg. En dus ging de reis vandaag niet naar Beek en Donk maar naar Tilburg. Zover ik weet hebben we geen recente geschiedenis tegen TDV, maar getuige de afstraffing aan het adres van PDB mocht het duidelijk zijn dat deze tegenstander absoluut niet voor de poes was. Ondanks dat dit toch wel de belangrijkste wedstrijd van dit seizoen tot nu toe was waren de afmeldingen door allerlei omstandigheden niet aan te slepen. En dat was jammer, maar geen reden om daar lang bij stil te staan.

Met een ietwat gehavende selectie, maar met de vechtlust van een kudde losgeslagen cheeta’s die een Frans gezin in het vizier hadden vertrokken we tegen 10 uur vanachter station Zaandam. Als buschauffeur hadden we Peter, en dan weten we, dan gaat het goed komen. Na een voorspoedige reis, met uiteraard een tussenstopje bij De Lucht, kwamen we tegen twaalven aan in Zalencentrum Bet Kolen in Tilburg alwaar deze halve finale plaats ging vinden. Nadat we lekker waren ingegooid en nadat we buiten nog naar de sterke verhalen van Monique hadden geluisterd werden de wedstrijdformulieren door de captains ingevuld en kon deze halve finale van start gaan.

We openden met Laurens, Jimmy en Yvanca. Bij Jimmy liep het niet vanzelf en de tegenstander maakte daar handig gebruik van. Binnen niet al te lange tijd had Jimmy zijn wedstrijd al met 3-0 verloren. “Lukte allemaal niet. Zonde, niet meer, niet minder”, aldus Jimmy. Later voegde hij daar nog aan toe dat hij in zijn quote na zijn gewonnen single tegen HDO iets te voorbarig was geweest met zijn “Nog niet verloren, en daar gaat geen verandering in komen”. Laurens kwam in de eerste twee legs goed mee met zijn tegenstander, maar hij verzuimde de dubbels te gooien en kwam daarom 2-0 achter. Hij vocht zich knap terug naar 2-2 en mocht de vijfde leg beginnen. Daarin werd zijn tegenstander weer even wakker en produceerde met 180, 100, 180 en 41 finish even een 11-darter. “Eerste twee legs weg gegeven, daarna goed. Maar ja, die laatste leg”, aldus Laurens. Yvanca opende de eerste leg wat stroef maar wist die wel met een heerlijke 92 finish op de bull binnen te halen. Daarna ging het soepel door naar 3-0. “Ja, die 92 finish deed het hem”, aldus Yvanca. Na de eerste ronde singles keken we tegen een 2-1 achterstand aan, maar nog niets aan de hand.

In de tweede serie hadden we Erwin, Dennis en Monique op de baan. Bij Monique liep het niet zoals ze had gehoopt. Er waren wel wat kansjes maar die werden niet benut. Een roemloze 3-0 nederlaag waar ze zichtbaar totaal niet happy mee was, en dat was te begrijpen. “Ik snap er niks van, komt er niet uit”, aldus een teleurgestelde Monique die het interview aanving met de quote “Fok jou met je kutpen…”. Erwin kwam 2-0 voor maar moest toestaan dat zijn tegenstander langszij kwam. De vijfde leg was wel weer een prooi voor Erwin waarmee er weer een punt binnen was. “Slecht gewonnen”, aldus Erwin. Bij Dennis een spannende en gelijk opgaande wedstrijd waarbij een vijfde leg de beslissing moest maken. Hierin trok Dennis aan het kortste eind waardoor er weer een punt richting Tilburg ging. “Hij gooit 1x 140 meer dan ik helaas”, aldus Dennis. Twee series achter de kiezen, 4-2 achter. Het mocht duidelijk zijn, dit wordt geen makkelijke middag.

In de derde serie de beurt aan Patrick, Jeffrey en Cindy H. Patrick gooide een voor zijn doen matige wedstrijd. De paar kansjes die hij had werden niet gepakt wat resulteerde in een 3-0 nederlaag. Patrick had begrijpelijkerwijs geen commentaar. Jeffrey ging voortvarend uit de startblokken en kwam 2-0 voor. Zijn tegenstander gaf zich zeker niet gewonnen en knokte zich terug naar 2-2 waarna hij ook nog eens de vijfde leg binnen haalde. Een 3-2 nederlaag voor Jeffrey. “Eerste twee legs gingen goed, daarna niet meer”, aldus Jeffrey. “Tsja, als je kansen niet pakt krijg je ze om je oren in zo’n halve finale. Je had het 2 weken geleden nog gezegd”, aldus Daniel. “We moeten ook niet naar Laurens kijken, leren we niets van”, voegde Edo daaraantoe. Ondertussen was Cindy flink aan het knokken in een wedstrijd waarbij ze tot tweemaal toe tegen een achterstand aan had zitten kijken. Een vijfde leg moest eraan te pas gekomen die Cindy middels dubbel 1 wist binnen te halen. “Geen idee, ik ben blij dat ik gewonnen heb”, aldus Cindy. De achterstand bleef gestaag groeien, we stonden nu 6-3 achter.

In de laatste serie Paulo, Daniel en Cindy R aan de ockey. Bij Paulo was het een gelijk opgaande strijd en dus moest er voor de verandering weer eens een vijfde leg worden gespeeld. Die vijfde leg werd door Paulo gewonnen waardoor de achterstand weer met een puntje werd verkleind. “Fighters spirit”, aldus Paulo, wat door Cindy H meteen werd vertaald naar “vechtersmentaliteit”. “Uiteindelijk verdiend gewonnen, maar die eerste leg was dramatisch”, wist Paulo me nog te vertellen. Daniel opende strak en haalde de eerste leg binnen met een 149 finish. Tegenstander kwam terug tot 1-1 maar de twee legs daarna waren beide voor Daniel. “Spannende wedstrijd, zakelijk gewonnen”, aldus Daniel. Cindy kwam verdiend 1-0 voor en miste in de tweede leg een 125 finish nipt. Tegenstander maakte 1-1 en ging door. Er waren daarna nog kansjes in de derde en vierde leg maar werden niet gegooid. “Jammer, maar naar gevoel wel goed gegooid. Zij gooit de dubbels op de juiste momenten, sorry”, aldus Cindy. De singels waren gespeeld. We stonden weliswaar 7-5 achter, maar en verschil van 2 punten was nog zeker geen verloren zaak. Op naar de koppels.

De koppels werden aangevangen door Laurens / Jimmy, Patrick / Jeffrey en Monique / Cindy R. Om bij de dames te beginnen, dat werd een vlotte wedstrijd, maar niet in Zaans voordeel. Met 3-0 werden onze dames verslagen. “Voor de eerste keer ben ik een beetje stil. Weet even niet wat ik moet zeggen”, was het commentaar van Monique tegenover de kutpen. Even verderop stond Cindy. “Gelukkig, je lacht nog?”, vraag ik. “Het huilen staat me nader dan het lachen, dit was slecht”, aldus Cindy. Laurens en Jimmy gooide een prima wedstrijd. Ze kwamen 1-0 achter, 1-1, 2-1 achter, 2-2, kortom, deze wedstrijd ging tot aan het gaatje. In een wederom spannende vijfde leg was het Jimmy “Suljovic” die middels dubbel 14 de wedstrijd binnen haalde. “Eerste leg gooi ik 100 en 180 en gewoon niet winnen. Daarna vechten en winnen. Wat een wedstrijd, goeie wedstrijd”, aldus een tevreden Laurens. “Gewoon lekker. Single was even inkomen, nu is het hek van de dam”, aldus een eveneens tevreden Jimmy. Ondertussen stonden Patrick en Jeffrey te knokken voor wat ze waard waren. Bij een 2-1 achterstand werd Jeffrey weggezet op 44 middels een 140 score van Patrick waarna Jeffrey met enkele 18 dubbel 13 de vierde leg binnen haalde. In de beslissende leg kreeg Patrick een wedstrijdpijl op tops maar die ging er niet in waarna de tegenstander direct uitgooide. Patrick was ziedend en was direct naar buiten gelopen om escalatie in welke vorm dan ook te voorkomen. Er zou iets niet heel sportiefs vanuit het publiek geroepen zijn op het moment dat hij de tops wilde gooien. Er ontstond wat discussie die al vrij snel met een sisser afliep. Het moge duidelijk zijn, de halve finale was “aan” en alles en iedereen stond op scherp. Ondertussen was de achterstand weer iets opgelopen naar 9-6 in Tilburgs voordeel.

Nu de beurt aan de koppels Dennis / Daniel, Erwin en Paulo en Yvanca / Cindy H om de achterstand weer wat te verkleinen. Erwin en Paulo konden geen vuist maken en gingen vrij rap 3-0 zitten. “Terecht”, aldus Paulo. “We verneuken het op de dubbels, iedere keer net niet”, aldus Erwin. Bij Dennis en Daniel ging het een stuk beter. De eerste leg werd nog wel verloren maar daarna pakten de heren drie legs op rij. “Het moest uit mijn tenen komen”, aldus Daniel. “Goed koppel met Daan, goeie dubbels”, aldus een opgetogen Dennis. Ondertussen stonden Yvanca en Cindy 2-0 voor en was het volgende punt binnen handbereik. Echter, de beslissende wedstrijdpijl wilde er maar niet in vallen waardoor de wedstrijd alsnog met 3-2 werd verloren. “Geen idee”, aldus Cindy. “Lekker weggegeven”, aldus Yvanca. Dus in plaats van dat we een puntje dichterbij waren gekomen was Tilburg verder uitgelopen. Tussenstand 11-7 achter.

Het moest in de mixkoppels gaan gebeuren, we konden ons niet veel verlies partijen meer permitteren. We vingen aan met de mixkoppels Richard / Celine en Erwin / Yvanca. Het herenkoppel Dennis en Daniel mochten nogmaals laten zien wat ze in huis hadden. Het werd het niet voor de heren. In een aardig tempo werden de heren met 3-0 afgedroogd. “Kutzooi”, foeterde Dennis in het voorbijgaan. “Iets met dubbels”, voegde Daniel daar later nog aan toe. Richard en Celine gingen prima uit de startblokken en kwamen verdiend 2-0 voor. De tegenstander liet het er niet bij zitten en knokte zich terug tot 2-2. In een degelijke vijfde leg miste Richard twee wedstrijdpijlen waarna de Tilburgers meteen uitgooide. “Slecht moment om voor het eerst een beurt op een finish te missen”, aldus Richard. De tussenstand was nu 13-7, Tilburg had nog maar 1 puntje nodig. Erwin en Yvanca gooide ook weer een spannende wedstrijd waarin voor de zoveelste keer een vijfde leg de beslissing moest maken. En zoals het al de hele middag gaat met de meeste vijfde legs was het geluk ook nu weer niet aan onze zijde. Na een handvol gemiste kansen was het de tegenstander die uitgooide waarna het gejoel los barste. Tilburg stond ten koste van de DBZP in de finale na met 14-7 gewonnen te hebben. “Net niet”, aldus Erwin, nog even doelend op de gemiste kansen in de mixkoppel met Yvanca.

De wedstrijd was klaar, de tegenstander werd gefeliciteerd en de meeste van ons plofte buiten vermoeid neer op het alom aanwezige, keurige tuinmeubilair. Er werd nog even flink nagekaart maar dat maakte allemaal niet meer uit. We hadden verloren, daar was niets meer aan te doen. Op het menu stond nasi van het huis, maar dat kon de meeste niet bekoren. Nadat iedereen had afgerekend en nadat we de Tilburgers nog even succes hadden gewenst voor de finale over twee weken was het tijd om de bus in de stappen. Op naar de Burger King. Bij de Burger King waren ze even niet berekend op zo’n losgeslagen zooitje waardoor het opnemen van de bestellingen voor enige chaos en verwarring leidde. Nadat iedereen na een half uur toch zijn bestelling in handen had konden we de terugreis vervolgen.

Weer terug in de bus greep chauffeur Peter naar de microfoon, want hij had nog wel een mededeling. Hij moest ons helaas melden dat dit de laatste wedstrijd was geweest waarbij hij onze chauffeur was. Peter gaat eind juni vervroegd en welverdiend met pensioen en definitief verhuizen naar zijn huisje en vriendin op Bali. Peter was by far de beste chauffeur die we ooit hebben gehad. Wel 17 jaar lang heeft hij ons met grote regelmaat naar uitwedstrijden gereden waarbij hij ook steevast kwam kijken en ons aanmoedigde. We gaan zeker zijn beroemde “rondjes van de zaak” missen, dat was toch wel zijn handelsmerk. Nog even in allerijl met de pet rondgegaan om Peter op een passende manier te bedanken voor de afgelopen 17 jaar. Peter, geniet van je welverdiende pensioen zou ik zeggen. Even voor achten werden we weer veilig afgezet achter station Zaandam.

En zo was er een einde gekomen aan het Brabantcup avontuur van dit seizoen. Een seizoen waarin we een flink stuk verder zijn gekomen dan het seizoen daarvoor en waarin we van een “zootje ongeregeld” een hecht en goed draaiend team hebben weten te maken. Daar kunnen we oprecht trots op zijn. Verder was dit een seizoen waarin we niet alleen hebben gevochten voor ieder punt, maar helaas ook tegen ons eigen bestuur die eigenlijk te kennen had gegeven helemaal niet achter een selectieteam te staan. Vooral dat laatste heeft veel tijd en energie gekost, en dat is jammer en triest te gelijk. Het enige positieve hieraan is dat er uiteindelijk toch is besloten dat het Brabantcup selectieteam mag blijven bestaan, en zelfs op zo goed als dezelfde wijze als dit seizoen. Niets zo wispelturig als het DBZP-bestuur zullen we maar zeggen. Ondanks dat het team mag blijven bestaan was dit hele “gedoe” toch de druppel die de mij uiteindelijk heeft doen besluiten te stoppen met mijn inzet voor het Brabantcup selectieteam. Het was dankzij jullie allemaal weer een fantastische ervaring maar de tijd is simpelweg rijp voor iets anders. Het is even mooi geweest, het ga jullie goed.

 

Piet Post

 — met De Blauwe Lantaarn.