D.B.Z.P. – P.D.B.

Poulefase Brabant cup (10e wedstrijd) 14 april 2018

Vandaag stond de tiende en laatste poulewedstrijd van dit seizoen op het programma. In deze thuiswedstrijd kregen wij bezoek van PDB uit Beek en Donk wat tevens onze laatst overgebleven concurrent was. Na onze nipte nederlaag in Barendrecht (14-13) en de riante uithaal van PDB tegen ODF (21-6) was de voorsprong geslonken naar 5 punten. Het voordeel van een wedstrijd tussen de nummer één en twee in de laatste speelronde is dat we niet zenuwachtig hoeven te kijken wat er op de andere velden gebeurd, die spelen immers voor de overgebleven kruimels. Een simpele rekensom vertelde ons dat we 12 punten moesten halen en dan zou de eerste plaats binnen zijn. Kijkend in het play-off schema vertelde ons ook dat als we 11 punten of minder haalde we een op papier mindere tegenstander zouden treffen, maar daar wilde we natuurlijk helemaal niets van weten. Volle bak naar die eerste plaats, dat was het doel.

“Het was nog relatief vroeg in de ochtend, maar het lentezonnetje deed al aardig zijn best om de wereld er aangenaam uit te laten zien en om de spiertjes vast wat op te warmen zonder dat we er echt moete voor hoefde te doen. Moeder Natuur heeft ook zo haar positieve kanten.” Tenminste, dat waren de weerberichten zoals ze gister verspreid werden. In de praktijk was het bewolkt, en warm was het ook niet echt. En zo stond een klein gezelschap om even over elf uur in de ochtend voor een nog gesloten Café De Blauwe lantaarn. Gelukkig liet de uitbater niet heel lang meer op zich wachten en zodra de deur open was stond John zijn pijlen al naar het bord te smijten.

Niets stond een goede middag nog in de weg, of toch wel? Terwijl de selectie één voor één binnen druppelde begon steeds meer het besef te ontstaan dat we geen map en tas met shirts in huis hadden. De captain keek de vice-captain aan en omgekeerd. “Had jij die tas niet meegenomen de laatste keer dan?”, “Nee, jij had die toch via Celine ontvangen?”. En zo ging het even door. Celine kwam aan op haar brommer en keek alsof ze water zag branden. “Is de map en tas niet binnen dan?” Nou nee dus. Hellingman nog even gebeld of er de laatste keer wat was achter gebleven, maar nee helaas. Uiteindelijk is Celine op de brommer weer naar huis gereden om toch nog even te zoeken. Onze tegenstander was inmiddels al gearriveerd en heb bij hun een wedstrijdformulier kunnen bietsen zodat we in ieder geval de opstelling op een papier konden schrijven. Nadat alle papieren waren ingevuld kwam Celine terug, inclusief tas en map. Ze bleken bij haar in de meterkast te staan, een uitstekende en veilige opbergplaats dus. Nadat ook de spelersnummers op de papieren waren ingevuld kon deze op voorhand al beladen wedstrijd van start gaan.

John, Erwin en Sabrina opende deze wedstrijd. John kwam wat stroef op gang en kwam 1-0 achter. Met een 100 finish kwam hij langszij en ging verder erop en erover. Met onder andere een 180 in de vierde leg pakte hij 3 legs op rij en zo het eerste punt. “Super, super strak. Door de muziek kwam ik lekker in een flow”, aldus John. Sabrina gooide een degelijke partij en haalde deze met 3-1 binnen. “Puntje is binnen, al moest die deur wel even dicht”, aldus Sabrina. Erwin begon lekker en kwam 1-0 voor. Zijn tegenstander maakte gelijk met een 130 finish. Erwin liet zich niet gek maken en haalde het punt met 3-1 binnen. “Ik laat in de vierde leg 170 voor hem staan, gooit ie na 1 gemiste pijl vol door, dat is niet netjes”, aldus Erwin die na dit gebeuren via dubbel 1 de wedstrijd onmiddellijk op slot gooide. De kop is er af, 3-0 voor nar de eerste ronde.

Dennis, Bram en Cindy H mochten deze heerlijke opening een goed gevolg gaan geven. Dennis gooide goed en kwam verdiend 2-0 voor. De derde leg was wat minder maar kwam in de vierde keihard terug wat een 3-1 winst opleverde. “Laatste leg was lekker, jammer van die 144 finish. Lekker gegooid”, aldus Dennis. Cindy H had vooral in de eerste leg moeite met het vinden van de dubbel, en werd dan ook verloren. Daarna begon het qua punten en dubbels prima te lopen wat resulteerde in een 3-1 overwinning. “Die dubbel hè, in de eerste leg, maar de rest ging wel aardig”, aldus Cindy. Bram kwam voortvarend op een 2-0 voorsprong, liet de derde leg lopen om in de vierde leg definitief toe te slaan. 3-1 gewonnen. “Kansen goed benut, en dus gewonnen”, aldus Bram. Wie had dit durven dromen, na twee series singels 6-0 voor staan tegen onze directe concurrent.

Nu de beurt aan Jimmy, Celine en Laurens om de voorsprong verder uit te breiden. Jimmy, weer terug van even weggeweest, ging strak uit de startblokken en kwam 2-0 voor. De derde leg moest hij laten lopen maar pakte in de vierde leg de winst binnen. “Jimmy, wat wil je zeggen over deze wedstrijd?”, vraag ik. “Hallo?” vraagt hij. “Ja, was lekker. Scorend goed. Eén leg laten liggen op de dubbels, smaakt naar meer”, aldus Jimmy. Celine trof een tegenstander die duidelijk in vorm was. Binnen niet al te veel tijd was Celine verslagen met 3-0. “Ze was beter, veel beter”, aldus Celine. Laurens kwam 1-0 voor maar had daarna flink moeite om de juiste dubbel te raken. Na aardig wat gemist te hebben was het zijn tegenstander die met een 154 finish de wedstrijd naar zich toe trok. “Hoeveel dubbels kan je missen, ze gingen er gewoon niet in”, aldus Laurens. Ondanks twee tegenpunten nog altijd riant aan de leiding met 7-2.

Vervolgens op de baan Paulo, Arjan en Cindy R. Paulo maakt zijn single debuut en kwam 1-0 achter. Hij kwam terug tot 1-1 maar miste tops om er 2-1 voor van te maken. De 2-2 maakte hij daarna wel en ook de vijfde leg frommelde hij binnen. Mooie wedstrijd. “Wat een mazzel, serieus”, aldus Paulo. Over mooie wedstrijd gesproken, die van Arjan was dat zeker ook. Met 180 heen en weer ging het gelijk op tot 2-2. In de laatste leg was het Arjan met de langste adem en hij gooide de partij prima uit. “Geweldig. Alle gewonnen legs binnen 20 pijlen uit, het was mega. Ik voel me helemaal hyper de pieper, geen woorden voor. Helemaal in mijn spel, @#$%&verdomme”, aldus een opgetogen Arjan. “Waardeloos”, voegde Martin daaraantoe. “Geluk is met de domme, hij kon niet verliezen”, aldus Edo. Cindy R kwam 1-0 achter maar toonde veerkracht door de drie daaropvolgende legs te winnen. “Erg jammer van die 112 finish, maar ik ben heel blij”, aldus Cindy. De singels waren gespeeld en er prijkte een 10-2 voorsprong op het score bord, wie had dat gedacht.

Nog twee punten waren er nodig om de eerste plaats veilig te stellen. Doordat iedereen in de basis prima stond te gooien besloten de captains nog geen wissels toe te passen. We gingen voor zekerheid en opende de koppels met John / Jimmy, Erwin / Laurens en Sabrina / Cindy H. Vaak hebben we prima partijen mogen aanschouwen van John en Jimmy maar vandaag was het matig en bij vlagen niet om aan te zien. Dit resulteerde in een 3-0 nederlaag. “Dit was niet best.nl”, aldus Jimmy. “Gewoon kut, maar terecht” aldus John. Bij Erwin en Laurens ging het niet heel veel beter. Er waren kansen maar er werd er slechts één benut, en dat is te weinig. 3-1 verloren, het mocht gewoon echt even niet. “Om te janken”, aldus Laurens. Onze hoop deze ronde was daarna gevestigd op Sabrina en Cindy R. We kunnen hier heel veel woorden aan vuil maken, maar de korte conclusie was dat het totaal niet liep en dat de partij kansloos 3-0 verloren werd. De dames waren begrijpelijk zeer ontevreden over deze wedstrijd. En zo verloren we een volle ronde en was de voorsprong teruggebracht naar 10-5, nog steeds 2 punten nodig voor die eerste plaats in de poule.

Het moest dan nu maar gebeuren, en daarvoor hadden we de koppels Paulo / Arjan, Celine / Cindy H en Bram / Dennis op de baan staan. Paulo en Arjan konden hun degelijke singles geen gepast gevolg geven. Bij 2-0 werden er wat flinke kansen vakkundig om zeep geholpen waarna de tegenstander het met 3-0 afmaakte. Ook Celine en Cindy leken geen vuist te kunnen maken en kwamen 2-0 achter. De dames weigerde de handdoek in de ring te gooien en middels dubbel 4 en de leg daarna dubbel 5, beide van Cindy, stond er 2-2 op het schrijfbord. Een zenuwslopende vijfde leg volgde daarop die uiteindelijk, wederom door Cindy, op dubbel 2 werd uitgegooid. En zo was het elfde punt binnen, nog 1 te gaan. Dennis en Bram, wat later begonnen wegens last-minute plaspauzes, stonden inmiddels 2-0 voor door onder andere een fabuleuze 155 finish van Dennis terwijl de tegenstander op 46 stond te wachten. In de derde leg werden de eerste wedstrijdpijlen gemist, Was het de druk? In die vierde leg waren onze heren duidelijk de bovenliggende partij. Scorend waren zij beter en stonden rap op dubbel 10 terwijl de tegensander nog naar een finish toe aan het werken was. Zenuwslopende beurten volgde. Zowel Bram als Dennis hadden iets van 2 beurten gemist, terwijl we allemaal klaar stonden om het twaalfde punt toe te juichen. En toen Bram dan toch die verlossende dubbel gooide gingen alle remmen los en klonk de vuvuzela snoeihard door de tent.

Men-o-men-o-men, wat een ontlading. Het dak ging eraf kunnen we wel zeggen. De beoogde 12 punten waren binnen, de eerste plaats in de poule kon ons door niets of niemand meer ontnomen worden. Wat volgde was een zing en juich sessie op de trap van de kerk die vermoedelijk nu nog door de Klauwershoek nadreunt. Maar ondanks alle vreugde moest er wel nog even door gegooid worden. Vooraf hadden we al laten weten alle wisselspelers in te zetten indien de 12 punten was bepaald, en dus hielden we ons aan deze belofte. De 3 heren en 1 dame die op de reservebank zaten kwamen allen te gelijk op de kaart. Dit resulteerde in wat exotische koppels.

We begonnen de mixen met Erwin / Celine en Jimmy / Cindy H. Bij de heren mochten Edo en Arjan het gaan proberen. Om bij de laatste te beginnen, de juichstemming zat er duidelijk goed in wat resulteerde in een partij waarbij je alles kon zeggen behalve dat het serieus oogde. Ondanks de 180 van Arjan gingen beide heren met een 3-0 nederlaag zitten. Sprakeloos”, aldus Edo. “Geen focus meer”, gaf Arjan toe. Jimmy en Cindy H hadden nog wel focus maar het was niet genoeg om nog een punt te drukken en ook zij gingen met 3-0 ten onder. “Die eerste leg hadden we moeten pakken”, daar waren beide het over eens. “Daarna waren ze gewoon beter”, voegde Cindy daaraantoe. Bij Erwin en Celine werd een 1-0 achterstand nog rechtgezet naar 1-1 maar daarna gingen nog maar weinig de goede kant op. Een 3-1 nederlaag, gevolgd door een hele diepe zucht van beide. Tsja, die 12 punten waren nou wel binnen, maar om nou meteen 3 punten te laten liggen was ook weer niet de bedoeling. 12-9 tussenstand, in Zaans voordeel.

Vervolgens aan John / Cindy R, Richard / Jill en Dennis / Martin de eer om weer wat punten binnen te harken. John en Cindy gooide een spannende wedstrijd, maar het was niet goed genoeg om die vijfde leg binnen halen. 3-2 verloren. “Sorry, maar ik stond wel lekker te gooien”, aldus Cindy. Ook Richard en Jill stonden helemaal niet verkeerd te gooien en kwamen verdiend 1-0 voor. In de 3 legs daarna werden er een aantal zuivere kansen op een haar na gemist en zo werd ook deze wedstrijd verloren, nu met 3-1. “IJzerwerk, het scheelde allemaal maar weinig. Wel aardig gegooid”, aldus Richard. Dennis en Martin gooide niet heel beroerd maar kwamen wel 2-0 achter. Met de 2-1 deelde ze nog wel een speldenprikje uit maar het was niet genoeg om de volgende nederlaag te voorkomen, deze met 3-1. “Jammer, die 138 finish had een hoogtepunt kunnen zijn”, aldus Martin. “Drie x 140, het is gewoon niet genoeg”, aldus Dennis. En zo stonden we weer met beide benen op de grond. Met alleen de teamrondes nog in het vooruitschiet stonden we 12-12 gelijk.

Na kort overleg de teams samengesteld met de gedachte dat we hiermee op papier nog wel minimaal 2 punten konden behalen. Het eerste herenteam bestond uit Richard, Dennis, Edo en Martin. Op zich geen hele slechte leg maar wat gerommel op het einde en een 100 finish van de tegenstander zorgde ervoor dat we voor het eerste tegen een achterstand aan stonden te kijken. “Teveel slechte pijlen”, aldus Edo. “Best lekker gegooid, alleen niet genoeg”, aldus Richard. Aan de dames Jill, Cindy R, Cindy H en Celine de eer om de boel weer gelijk te trekken. Maar de Beek en Donkse dames gooide sterk waardoor onze Zaanse dames er niet of nauwelijks aan te pas kwamen. Ook deze ging dus verloren. De eer moest nog maar even gered worden door de heren John, Arjan, Erwin en Jimmy. Een prima leg waarin Erwin een 180 liet noteren. En toch werd het weer slordig op het einde. Drie volle beurten op dubbel 14 werden niet benut waarna de tegenstander ook deze teamronde naar zich toe trok. Dus. Na een 12-6 voorsprong hebben we toch nog verloren, met 15-12 nog wel.

Tsja, we kunnen hier met zijn allen van vinden wat we willen, maar feit blijft dat we 12 punten moesten halen, en dat hebben we. Her en der toch wat gemorrel over dat de focus weg was, maar wat wil je na dat bevrijdende twaalfde punt. En voor het behalen van die 14 punten hadden we misschien niet zo rigoureus moeten wisselen maar we hadden nou eenmaal afgesproken dat de hele opstelling door elkaar zou gaan bij 12 punten en de captains hebben netjes woord gehouden. Het gemorrel verdween al snel naar de achtergrond op het moment dat het eten werd geserveerd. Lekkere broodjes frikandel en worst, heerlijk. Vooral de tegenstander spuugde er niet in waardoor sommige van ons het met een kaal broodje of alleen een worstje moesten doen. Desalniettemin keerde zowel onze sportieve tegensanders als wij zelf tevreden huiswaarts.

De eerste plaats in de poule is dus binnen wat wil zeggen dat we zaterdag 5-Mei-2018 een thuiswedstrijd spelen tegen vermoedelijk HDO uit Rotterdam. Een op voorhand al prachtig affiche en nu al fantastisch om naar uit te kijken. We zullen die dag wederom op scherp gaan gooien met de sterkst mogelijke opstelling, net zolang tot er dan 14 punten aan onze kant op het score bord staat. Ik wil alle spelers van vandaag ontzettend bedanken voor de inzet, de supporters voor de morele steun en het personeel van De Blauwe Lantaarn voor de goede zorgen. Zonder jullie hadden er überhaupt geen 12 punten op het bord gekomen. Voor nu nog een fijn weekend en tot de vijfde mei!

 

Piet Post

 — met De Blauwe Lantaarn.